met Bart naar frankrijk

Op ons vakantie-cv stonden luxe resorts, tentjes op camping, verregende vakanties aan de Zeeuwse kust en bungalowparken met slechte restaurants en skailederen bankjes voor een slecht werkende open haard... Op vakantie gaan is een stressvolle bezigheid geworden voor velen en ook voor mij. Hoe, wat, waar, uren op Zoover de reviews bekijken en op het allerlaatste moment iets boeken om vervolgens terecht te komen in een hotelkamer die er heel anders uit ziet als op het plaatje met een overbevolkt zwembad waar je moet vechten voor een plekje. 

Zo wilde ik het niet meer, het gejakker, de hooggespannen verwachtingen waaraan nooit wordt voldaan. Ik wilde genieten van de vrije tijd die ik verdiend had, samen met mijn zoons van 6 en 8 jaar overgeleverd worden aan avontuur, onverwachte dingen, de zon zelf opzoeken en niet wachten tot ze eindelijk boven mijn plekje aan het strand stond, mooie dingen zien en nu eens echt de boel de boel laten; geen plannen, geen vouchers, geen tijd en geen moeten. En toen vonden we Bart en na wat gewik en geweeg, overleg met z'n drietjes, stortten we ons in het avontuur. En het was alles wat we niet verwacht hadden! Want gingen gewoon, en alles wat we zagen, deden, beleefden was mooi en leuk en ja, een avontuur. 

Aan Bart moest ik qua rijden 10 minuten wennen en toen wist ik niet meer beter (nadien duurde het een week voor ik weer gewend was aan mijn eigen kleine autootje...) Bart leidde ons, het zij gestaag, door het prachtige Franse landschap, weg van de snelweg. Hij voerde ons brullend maar zonder moeite over smalle en steile bergpaadjes, langs meren, liet zich gemakkelijk in de schaduw parkeren onder een grote boom en was daar in alle rust ons huisje met alles wat we nodig hadden erop en eraan. Maar hij draaide ook zijn hand niet om voor de grote snelweg. Een klimmer is het niet maar het is makkelijk om je aan te passen aan Bart's tempo. 

Wij voelden ons nog nooit zo vrij, onbezorgd, veilig en stoer als deze twee weken waarin we met Bart 2000 kilometer door Frankrijk tourden. En natuurlijk worden we overal aangesproken met zo'n blitse camper. Door een Engelse veteraan van 86 bijvoorbeeld die tijdens zijn dienstjaren met een ver familielid van Bart gewerkt had: "It's a goooooooood car!" sprak hij met een stem vol liefde.

Door talloze liefhebbers van oldtimers, door kleine jongetjes die zich schuchter laten rondleiden door de 'cockpit' door mijn trotse zoons, door vaders die melancholiek kijken en denken aan de goede oude tijd toen ze ook nog zomaar met een busje of een oud autootje op vakantie gingen maar nu 'met het oog op de kinderen' gekozen hebben voor het comfort van een solide caravan met voortent en eigen toilet... Maar ik kan die vaders melden dat dat niet nodig was geweest, mijn kinderen en ik hebben een fantastische tijd gehad, we waren een team, we waren allemaal even begaan met Bart ("mam, heb je het oliepeil nog gecheckt?"). Geen moment heb ik hen horen vragen waar het animatieteam bleef of waar het grote zwembad met de glijbaan was. Wel moest ik ze regelmatig onder protest aan hun kaplaarzen uit de blubber of een beekje trekken omdat we door gingen met de reis. Of met ze onderhandelen hoe ver we op een bepaalde dag zouden rijden terwijl we met z'n drieën over onze wegenkaart hingen 's morgens om te prikken waar we (misschien) uit zouden komen die dag. Elk dal wat we overzagen als we weer een colletje genomen hadden werd met een vette zooooooooooo! begroet. We visten, we zagen koeien van (heeeeel) dichtbij, we stopten voor de deur van de bakker om voor een paar centen brood te kopen, we barbecueden dat het een lieve lust was, we luierden, we zongen, we dansten, we sliepen een gat in de dag, we zwommen waar water was en parkeerden Bart gewoon net zo makkelijk midden in het centrum van een oude Romeinse stad voor wat sightseeing.

Voor het eerst in mijn leven had ik geen zin om thuis te zijn na de vakantie, niet in mijn eigen bed wat ik niet elke avond in elkaar hoefde te zetten, niet in mijn koffiezetapparaat wat in 2 minuten koffie voor me klaar heeft, niet in mijn douche die aanblijft... Wij waren met alle liefde weer vlug met Bart de straat uitgereden, hadden nog wat boodschapjes en diesel ingeslagen om daarna weer de zon en de vrijheid tegemoet te rijden!

lees meer ervaringen